به گزارش قدس آنلاین، شمس در گفتوگویی تحلیلی با خبرنگار ما، از فینال مقابل اندونزی تا مشکلات ساختاری فوتسال ایران سخن گفت.
_ ارزیابی شما از فینال مقابل اندونزی چیست؟
واقعیت این است که ما در بازی فینال خیلی اذیب شدیم و نتوانستیم مقابل اندونزی آن نمایشی که انتظار می رفت را به اجرا بگذاریم. البته قبل از مسابقات من نسبت به این تیم هشدار داده بودم و گفتم که احتمال حضور اندونزی در فینال بسیار زیاد است. اما به هرحال فاصله فوتسال ایران با اندونزی هنوز زیاد است، با این حال این اختلاف نباید ما را از اشتباهاتمان غافل کند. تیم ما در فاز حمله دچار مشکل بود؛ نه میتوانست توپ را حفظ کند و نه مالکیت مؤثری داشته باشد. همین مسئله باعث شد بارها روی از دست دادن توپ، در معرض ضدحمله قرار بگیریم.
_در این بازی چرا گل های عجیب و غیر منتظره ای می خوردیم؟
این ها به خاطر دست کم گرفتن حریف بود. از طرفی وقتی تیمی مالکیت ندارد، طبیعی است که ضربه بخورد. حتی گل پنجم که روی کرنر به ثمر رسید، بازیکنان ما هنوز در حال بازگشت بودند. این نشان میدهد ساختار تیم در انتقال منفی دچار ایراد بود. البته خوششانس بودیم که سیستم پاورپلی جواب داد و گرنه الان داشتیم درباره دومی تیم ملی فوتسال و باخت به اندونزی با هم بحث می کردیم. به شخصه هرگز دوست نداشتم چنین اتفاقی رخ دهد.
_ به نظر شما استفاده از پاورپلی میتوانست زودتر انجام شود؟
بله. بعد از گل چهارم و در سه دقیقه پایانی وقت قانونی میشد پاورپلی را ادامه داد تا کار همانجا تمام شود، اما کادر فنی ترجیح داد ریسک نکند. با این حال، بهترین تصمیم شمسایی در کل بازی، تغییر دروازهبان برای ضربات پنالتی بود. ورود رستمیها به جای محمدی نقش تعیینکنندهای در پیروزی داشت. به نظر من به موقع تصمیم گرفت گلر را تغییر دهد و نتیجه را هم دیدیم.
_ عملکرد کلی تیم ملی در این تورنمنت را چگونه دیدید؟
ما نباید از فوتسال آسیا عقب بیفتیم و نتیجه به دست آمده در این بازی ها برای ما یک زنگ خطر است. ما بدون حتی یک بازی تدارکاتی وارد مسابقات شدیم و این مسئله تأثیر مستقیم داشت. دو بازی اول عملاً حکم بازی دوستانه را داشت. مقابل مالزی خوب نبودیم و برابر عربستان بسیار ضعیف ظاهر شدیم، اما رفتهرفته تیم بهتر شد. به نظر من فدراسیون فوتبال باید نگاه ویژه ای به فوتسال داشته باشد.
_ کدام بازیها نقطه قوت تیم بود؟
دیدار با افغانستان و ازبکستان. مقابل افغانستان کاملاً مسلط بودیم و برابر ازبکستان با وجود عقبافتادن دو گله، شخصیت تیمی خودمان را نشان دادیم. همین روحیه بازگشت در بازی با عراق هم دیده شد، اما متأسفانه در هر دو مسابقه روی ضدحملات ضربه خوردیم. تیم ملی فوتسال باید حریفان آسیایی خود را با دقت بیشتری آنالیز کند و این طور نیست که ما یک جا بنشینیم و تصور کنیم آقایی در آسیا ادامه پیدا می کند. نه این طور نیست.
_چرا در خط دفاع این قدر ضعیف بودیم؟
گلهای خورده. ما در این جام ۱۲ گل دریافت کردیم؛ آماری که در تاریخ حضور ایران در جام ملتهای آسیا سابقه نداشته و زنگ خطر جدی است.
آینده فوتسال ایران را چگونه میبینید؟
فوتسال ایران آینده دارد، اما به شرط تغییر نگاه فدراسیون. متأسفانه تمرکز اصلی روی فوتبال است و فوتسال جدی گرفته نمیشود. این در حالی است که فوتسال ایران، چه در بخش مردان و چه زنان، همواره افتخارآفرین بوده است.
منظور شما از تغییر نگاه چیست؟
بودجه، برنامهریزی و تدارکات باید متناسب با جایگاه فوتسال باشد. نمیشود افغانستان دو اردو خارجی داشته باشد و تیم ملی ایران بدون بازی تدارکاتی وارد جام شود. قهرمانی خوب است، اما برای تداوم آن باید زیرساختها اصلاح شود.
نظر شما